بارسلون، اسپانیا، اواخر دهه شصت میلادی. اوخِنیو، جواهرفروش جوانی است که تا سر حد شیفتگی دل‌باختهٔ کونچیتا، خواننده‌ای با استعداد شده است. او آن‌قدر مجذوب اوست که تصمیم می‌گیرد نواختن گیتار را یاد بگیرد تا در اجراهایش او را همراهی کند. اما پیش از آن‌که بتواند در کنار کونچیتا روی صحنه برود، باید بر بزرگ‌ترین ترسش غلبه کند: ترس از اجرا مقابل جمع و ...

در یک روستای کولی‌نشین، پدران کاندلا و خوزه فرزندان خود را برای ازدواج با یکدیگر نامزد می‌کنند. سال‌ها بعد، خوزه خیانتکار با کاندلا ازدواج می‌کند اما در حین دفاع از معشوقه‌اش لوسیا در یک نزاع، با ضربات چاقو کشته می‌شود. کارملو که از بچگی مخفیانه عاشق کاندلا بوده، هنگام کمک به خوزه دستگیر و به ناحق به زندان فرستاده می‌شود. چهار سال بعد او آزاد می‌شود و عشق خود را به کاندلا ابراز می‌کند. با این حال، این زن گرفتار یک عشق طلسم‌شده است و هر شب به محلی که خوزه در آنجا مرده می‌رود تا با روح او برقصد.

در اوایل قرن نوزدهم، در سویا و مناطق اطراف آن، کارمن گروهبان دون خوزه را اغوا می‌کند؛ کسی که برای بودن با او از ارتش فرار می‌کند. اما این کولی زیبا عاشق گاوبازی به نام اسکامیو می‌شود که این موضوع باعث ناامیدی و استیصال دون خوزه می‌گردد.

آنتونیو، طراح رقص، در حین تمرین برای اقتباس باله فلامنکو از اپرای «کارمن» اثر بیزه، عاشق رقصنده اصلی یعنی کارمن می‌شود که زنی به شدت مستقل است. آنتونیو به تدریج و درست مانند دون خوزه در اپرای اصلی، گرفتار حسادت و تملک‌گرایی نسبت به کارمن می‌شود و مرز بین تخیل و واقعیت برای او از بین می‌رود.

یک گروه رقص خود را برای اجرای تمرین نهایی نمایشنامه تراژیک «عروسی خون» اثر فدریکو گارسیا لورکا آماده و آن را اجرا می‌کنند؛ داستانی درباره عروسی که در روز عروسی‌اش به همراه عشق قدیمی خود فرار می‌کند.

این درام تراژیک بر اساس باله‌ای از آهنگساز مشهور، مانوئل د فایا ساخته شده است. زن جوانی در میان جدال خشونت‌آمیز دو خواستگار رقیب که دیوانه‌وار عاشق او هستند گرفتار می‌شود. کاندلاس توسط آنتونیوی مهربان و دیه‌گوی شرور تعقیب می‌شود. لوسیا فالگیر مرموز کولی است و فرناندو سانچز پولاک نقش پدر محبوب کاندلا را بازی می‌کند.